-गणेश प्रसाद बन्जाडे
काठमाडौँ। नेपालको राष्ट्रिय अर्थतन्त्रलाई धराशयी हुनबाट जोगाउने मुख्य खम्बा नै वैदेशिक रोजगारी हो। तर, त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको प्रस्थान कक्षमा लामबद्ध तन्नेरी आँखाका सपना र खाडीको मरुभूमिदेखि मलेसियाका औद्योगिक कोरिडोरसम्म बग्ने पसिनाको मूल्य जति चम्किलो देखिन्छ, यसको भित्री पाटो त्यति नै कहालीलाग्दो छ। हालैका दिनमा मलेसियाको श्रम बजारमा देखिएको नयाँ नीतिगत सिन्डिकेट, नेपाल सरकारले संसद्मा अघि बढाएको ऐन संशोधनको कडा कदम र गाउँगाउँसम्म विस्तार गरिएको नयाँ उजुरी प्रणालीले यो क्षेत्रमा एउटा नयाँ बहस र कानुनी मोर्चा सिर्जना गरेको छ।
१. मलेसिया श्रम बजारको भूकम्प: आकर्षक तलब कि नयाँ सिन्डिकेटको पासो?
नेपाली श्रमिकहरूको पहिलो रोजाइमा पर्दै आएको दक्षिण-पूर्वी एसियाली मुलुक मलेसिया यतिबेला नीतिगत उथलपुथलबाट गुज्रिरहेको छ। यसका सकारात्मक र नकारात्मक दुवै पाटाहरू समानान्तर रूपमा अगाडि आएका छन्:
२,००० रिंगिटको आकर्षक प्रस्ताव: मलेसियाली सरकारले आफ्नो राष्ट्रिय बजेटमार्फत आप्रवासी श्रमिकहरूको न्यूनतम मासिक पारिश्रमिक बढाएर RM २,००० पुर्याउने ऐतिहासिक घोषणा गरेको छ, जुन सन् २०२७ को जुन महिनादेखि पूर्ण रूपमा लागू हुनेछ। हाल कायम रहेको RM १,७०० को आधारभूत तलबमा भएको यो वृद्धिले नेपाली श्रमिकको थाप्लोमा केही राहत थप्ने निश्चित छ। बढेको यो तलब हालको विनिमय दरअनुसार करिब ७५ हजार ५ सय नेपाली रुपैयाँ हुन आउँछ।
२५ र २५० को अदृश्य सिन्डिकेट: तर, यही आकर्षणको भित्र एउटा ठूलो व्यापारिक खेल सुरु भएको छ। मलेसियाले आफ्नो Foreign Workers Centralized Management System (FWCMS) मार्फत नेपालका सीमित २५ वटा म्यानपावर कम्पनीलाई मात्र ‘मुख्य एजेन्सी’ (PRA) र २५० वटालाई ‘सहयोगी एजेन्सी’ (ARA) को मान्यता दिने गरी नयाँ प्रणाली जबर्जस्ती लाद्न खोजेको छ। नेपालमा वैधानिक रूपमा सञ्चालित १२ सयभन्दा बढी म्यानपावर कम्पनीहरूको अधिकार खोसेर मुठ्ठीभर व्यवसायीलाई मात्र एकाधिकार दिन खोजिएपछि नेपालको श्रम बजार तातेको छ।
नेपाल सरकारको कूटनीतिक नोट र प्रतिरोध: सीमित म्यानपावरको सिन्डिकेट खडा हुँदा श्रमिकले फ्रि-भिसा र फ्रि-टिकट पाउनुको साटो भूमिगत रूपमा चर्को एजेन्ट शुल्क तिर्नुपर्ने बाध्यता आउँछ। यसैलाई मध्यनजर गर्दै नेपाल वैदेशिक रोजगार व्यवसायी संघ को तीव्र दबाबपछि श्रम, रोजगार तथा सामाजिक सुरक्षा मन्त्रालय ले मलेसियाको यो एकपक्षीय प्रणालीलाई अस्वीकार गरिदिएको छ। सरकारले मलेसियालाई कूटनीतिक नोट पठाउँदै हाल नयाँ मागपत्र (Demand Letter) प्रमाणीकरणको काम पूर्ण रूपमा रोकेर आन्तरिक छानबिन गरिरहेको छ।
कम्पनी परिवर्तनको नयाँ अधिकार: मलेसियाको प्रायद्वीपीय श्रम विभागले निश्चित सर्तहरू पूरा गरेर आप्रवासी श्रमिकले रोजगारदाता (कम्पनी) परिवर्तन गर्न पाउने नयाँ कार्यविधि र सरकारी स्वीकृति सम्बन्धी व्यवस्था लागू गरेको छ, जसले श्रमिकहरूलाई एउटै कम्पनीमा बन्धक बन्नुपर्ने बाध्यताबाट मुक्ति दिनेछ।
२. नीतिगत शल्यक्रिया: सिंहदरबारको पछिल्लो कडा कदम
विगत लामो समयदेखि वैदेशिक रोजगार ऐन, २०६४ का कतिपय प्रावधानहरू बिचौलिया मैत्री भएको भन्दै आलोचना भइरहेको थियो। सर्वोच्च अदालतको कडा आदेश र श्रमिक अधिकारवादीहरूको निरन्तर दबाबपछि सरकारले ऐन संशोधन विधेयक संसदमा दर्ता गराएको छ।
विमानस्थलको सास्ती अन्त्य: अध्यागमन विभाग र श्रम मन्त्रालयले विमानस्थलमा हुने अनावश्यक सेटिङ र हैरानी बन्द गर्न नयाँ नियम लागू गरेको छ। अब श्रमिकहरूले अनलाइन श्रम स्वीकृति (E-sticker) बाहेक विमानस्थलमा अतिरिक्त कागजात वा नगदीरसिद देखाउनु पर्ने छैन।
डिजिटल ब्ल्याकलिस्टिङ: ठगी नियन्त्रणका लागि सरकारले वैदेशिक रोजगार सूचना व्यवस्थापन प्रणाली (FEIMS) लाई थप परिमार्जन गरेको छ। अब ठगीमा संलग्न म्यानपावर र एजेन्टहरूको इजाजत खारेज मात्र होइन, उनीहरूको विवरण सार्वजनिक रूपमा अनलाइनमै ब्ल्याकलिस्ट गर्ने नीति ल्याइएको छ।
३. न्यायको विकेन्द्रीकरण: ठगीमा परे कहाँ र कसरी दिने उजुरी?
पहिले-पहिले म्यानपावर वा व्यक्तिगत एजेन्टले लाखौँ रुपैयाँ खाएर ठगी गरेमा न्याय खोज्न काठमाडौँको ताहाचल धाउनुपर्ने बाध्यता थियो। पीडितको यही सास्ती महसुस गर्दै सरकारले उजुरी प्रणालीलाई पूर्ण रूपमा विकेन्द्रीकरण र प्रविधिमैत्री बनाएको छ।
क) उजुरी लिने कानुनी निकायहरू
वैदेशिक रोजगार विभाग (DoFE), ताहाचल: यो संस्थागत ठगीको अनुसन्धान गर्ने र मुद्दा दर्ता गर्ने केन्द्रीय कमाण्ड हो।
७७ वटै जिल्ला प्रशासन कार्यालय (CDO कार्यालय): सरकारको कार्यविधि अनुसार अब प्रमुख जिल्ला अधिकारीलाई जिल्लामै उजुरी लिने, आरोपी पक्राउ पुर्जी जारी गर्ने र प्रारम्भिक मेलमिलाप गराउने पूर्ण अधिकार छ। म्यानपावर सम्बन्धी उजुरी भए सीडीओ कार्यालयले ७ दिनभित्र विभागमा फाइल पठाइसक्नुपर्छ।
ख) उजुरी दर्ता गर्ने तीनवटा सजिला विधिहरू
अनलाइन पोर्टल (घरैबाट): पीडित वा निजको आफन्तले विभागको आधिकारिक उजुरी व्यवस्थापन पोर्टल (ujuri.dofe.gov.np) मा गइ आफ्नो युजर एकाउन्ट खोलेर प्रमाणहरू अपलोड गर्न सक्छन्। उजुरी दर्ता हुनासाथ मोबाइलमा दर्ता नम्बर सहितको SMS र इमेल आउँछ र कारबाहीको प्रगति पनि घरै बसेर ट्र्याक गर्न सकिन्छ।
भौतिक रूपमा जिल्लाबाट: जिल्ला प्रशासन कार्यालयको वैदेशिक रोजगार हेर्ने शाखामा सिधै लिखित निवेदन दिन सकिन्छ।
केन्द्रीय कार्यालयमा: काठमाडौँमा उपलब्ध हुनेहरूले विभागको उजुरी तथा अनुसन्धान शाखामा सिधै निवेदन दिन सक्छन्।
ग) कानुनी रूपमा आवश्यक पर्ने अचूक प्रमाणहरू
मुद्दा जित्न र आफ्नो डुबेको रकम ब्याजसहित फिर्ता पाउन निम्न प्रमाणहरू संकलन गर्नुपर्छ:
वित्तीय प्रमाण: बैंक भौचर, डिजिटल वालेट (eSewa/Khalti) को रिसिप्ट वा आइएमईको मनी ट्रान्सफर स्लिप (हातले लेखेको कागजभन्दा बैंकिङ च्यानलको प्रमाण सबैभन्दा अकाट्य मानिन्छ)।
डिजिटल प्रमाण: एजेन्ट वा म्यानपावर सञ्चालकसँग लेनदेन, तलब र भिसाका बारेमा भएका टेलिफोन संवादका अडियो रेकर्ड तथा व्हाट्सएप/फेसबुकका च्याट स्क्रिनसटहरू।
कागजातहरू: एजेन्टले दिएको पासपोर्टको फोटोकपी, फेक भिसा वा सम्झौता पत्र।
घ) अदालती लडाइँ र न्यायाधिकरण
यदि जिल्ला वा विभाग तहमा दुवै पक्षबीच सहमति हुन सकेन भने विभागले सरकारी वकिलमार्फत वैदेशिक रोजगार न्यायाधिकरण (विशेष अदालत) मा ठगीको मुद्दा दर्ता गर्छ। न्यायाधिकरणले दोषी ठहरिएका ठगहरूलाई जेल सजाय तोक्नुका साथै पीडितलाई विगो र हर्जाना भराउने अन्तिम फैसला गर्छ।
वैदेशिक रोजगारी आजको नेपालको तीतो यथार्थ हो। मलेसियामा बढ्न लागेको आकर्षक पारिश्रमिकको लोभ देखाएर नयाँ सिन्डिकेटको आडमा बिचौलियाहरू सक्रिय हुने समय सुरु भएको छ। यस्तो बेला नयाँ डिमान्डमा पैसा बुझाउनु अघि सरकारको आधिकारिक अनलाइन बुलेटिन जाँच गर्नु अपरिहार्य छ। कसैको बहकाउमा लागेर भिजिट भिसा वा अवैध बाटो रोज्नु आफ्नो जीवनलाई जोखिममा पार्नु हो। ठगीमा परे लुक्ने होइन, कानुनको ढोका ढकढक्याउनु पर्छ। सजग बनौँ, सुरक्षित र मर्यादित रोजगारी रोजौँ!